Naailes: een slab maken

In het najaar logeerde nichtje E. bij ons. Bij het eten van soep of spaghetti durft ze al eens een beetje te morsen ;). Ze vroeg me of ik haar wilde leren om een slab voor zichzelf te maken, zodat ze haar witte bloesjes niet meer zou bevuilen.

Zo gevraagd, zo gedaan.

Ze gebruikte een grote slab van de kleinzoon als patroon en knipte de slab uit een oude badhanddoek.

Daarna dook ze de stofjeskast in op zoek naar een leuk stofje om de slab wat op te leuken. Op onderstaande foto houdt ze haar hand net boven het uitgekozen stofje ;).

De logeerpartij was voorbij vooraleer de slab klaar raakte. Tijdens deze paasvakantie had ze eindelijk tijd om ze af te komen werken.
De uiltjesstof zat nog vastgespeld, nu kon het stikwerk beginnen. Geconcentreerd werden er mooie rechte lijntjes gestikt.

E. houdt van sobere kleuren en koos een bordeauxkleurig bies bij haar slab.
Eerst alles vastspelden, dan stikken. De fotograaf vergat foto's te nemen tussendoor. Nog snel enkele foto's genomen bij het stikken van het laatste stukje bies ;).

Voor een eerste maal achter de naaimachine te zitten, heeft ze dit wel héél keurig gedaan. Ik kan nog wat van haar leren wat betreft biesverwerking!

Heel trots deed ze haar mooie slab direct aan toen deze klaar was!

En de tante... die is trots op haar petekind(je)! Mooi gedaan E.!

Polswarmers

Deze foto zette ik een paar weken geleden op mijn FB-pagina. Een cadeautje dat ik klaar had, maar ik wilde het resultaat nog niet meteen aan de ontvangster laten zien ;).

Ik was niet de enige van de dames van het HandWerkCafé die in de lappenmand zat de voorbije maanden. Ook K. heeft een paar bijeenkomsten moeten missen...

Bij een val thuis liep ze een breuk op in haar elleboog. Heel pijnlijk en een operatie volgde. Lastig als moeder en héél lastig dat je niet kan haken op momenten dat je het goed kan gebruiken.
Ze stuurde me deze foto's door en deed een voorstel; of ik misschien zin had om enkele polswarmers voor haar te haken.

K. bezorgde me wat van haar restjes wol en ik ging aan de slag.
Ik begon met een patroontje dat ik al eerder maakte: grijze polswarmers met een turquoise accentje.

Er was nog garen genoeg, dus maakte ik er nog een paar. Ik vond altijd al de polswarmers in het boekje Haakgeluk 2 van Claire zo mooi. Die ging ik ook uitproberen: de sterrensteek in verschillende tinten blauw.

Ik had de smaak goed te pakken en ging op zoek naar nog andere patronen. Deze vond ik ook mooi. Het duurde even eer ik de steek door had, maar eens ik hem vast had, haakte ik op goed gevoel zelf verder. Ik gebruike nl. een andere dikte van wol en dus ook een andere dikte van haaknaald...

Als laatste wilde ik zelf wat uitproberen (volledig rechts op onderstaande foto). Ik haakte steeds heen en weer in de V-steek en wisselde halfweg van kleur. Aan beide uiteinden kwam een sierrandje. Je kan het op de foto niet zien, maar deze polswarmers kan je op 2 manieren dragen. Zowel in het grijze stuk als in het roze zit er een duimgat in.

K. kan elke ochtend kiezen welke ze aan wil doen. Hopelijk duurt het niet te lang meer eer ze zelf aan de haak kan!

Feestje

Enkele weken geleden werd Storm al 3 jaar!

Wegens allerlei omstandigheden, lukte het me maar niet om iets aan mijn naaimachine voor hem te maken. De stof ligt nochtans al lang genoeg klaar, maar het ontbrak mij aan tijd, energie,...

Gelukkig las ik het berichtje van Anneleen en ik wist onmiddellijk wat Storm dit jaar zou krijgen. Zodra de stempel gearriveerd was, kon ik gaan proefbakken.

Allerlei receptjes geprobeerd, maar helaas, lekkere koekjes maar steeds was de stempelafdruk weg.

Ik probeerde het met een pak speculaasmix van Aveve. Hoera! Eindelijk lekkere koekjes mét naam!

De dag voor het feestje probeerde ik het nog met een recept uit "Ons bakboek" van KVLV. Het zandkoekjesdeeg mocht 24 uur in de koelkast. Ik improviseerde een beetje om mooie schijfjes te krijgen en begon te stempelen.

Niet veel later kwamen er mooie én lekkere koekjes uit de oven.

Genoeg koekjes om iedereen op het feestje mee te laten smullen.

Ik printte de 2 succesrecepten uit en gaf ze samen met de stempel cadeau. Nu kunnen er nog heel vaak "Storm"koekjes gegeten worden!

Schaapjesdeken

Alhoewel ik de voorbije weken verschillende babydekentjes maakte, is geen enkel daarvan voor ons nieuwe kleinzoontje.  Voor hem maakte ik een schaapjesdeken.

De schoondochter liet me een dekentje zien dat ze mooi vond. Een gebreid dekentje! Laat dat nu net iets zijn dat ik vermijd te doen om allerlei redenen: rug-, nek- en schouderklachten én het gaat ook veel trager dan haken ;).

Ik dacht dat ik zo 'n dekentje wel kon omzetten naar een gehaakt dekentje. Eerst en vooral ging ik op zoek naar telpatroontjes voor schapen. Na lang zoeken, vond ik deze. Heel veel verschillende schaapjes.

Er werd gekozen voor een gele kleur en ik maakte een eerste proeflapje met de corner2corner-steek, net zoals bij het TikTak-deken. Ik vond het niet mooi. Dit was niet een lief, zacht schaapje...

Daarna probeerde ik het met het haken van vasten. Nu was het schaap al een schaapje, maar 't was nog niet wat ik wilde.

Dan toch maar de breinaalden genomen en wat experimenteren. Enkel de lijfjes werden ingebreid, de gezichten en pootjes zouden achteraf opgemaasd worden. 't Kwam al dichter bij wat ik voor ogen had, maar toch...

Eén van de dames van het HandWerkCafé maakte voor haar kleindochtertje een mooi vestje met Phildar Douce. Van haar kreeg ik restjes om wat uit te proberen.

Dit was het! Lieve, zachte schaapjes. Het hoofd breide ik ook in, poten en staartje werden opgemaasd.

Eind november kon ik dan eindelijk van start. Er werd voor het okergele gekozen en (met het advies van Brigitte in mijn achterhoofd) de schaapjes werden kris-kras ingebreid. Dus geen groot uitgewerkt telpatroon deze keer, maar op het gevoel de schaapjes hier en daar geplaatst.

Langzaam maar zeker kwam er een dekentje uit de breinaalden.

 

Alle 26 schaapjes staan te wachten op pootjes en een staartje.

Vele draadjes om in te stoppen.

Klaar!

De yogamatjes doen hier meer dienst om handwerk te blocken dan om aan yoga te doen ;).

De schaapjes in close-up.

Om de achterkant een beetje mooier te maken, bestelde ik een mooi katoentje. Hierin maakte ik een zoompje met de machine en ik naaide het lakentje volledig met de hand aan het dekentje.

Het dekentje is klaar, de kleinzoon kan geboren worden ;).

En tot aan zijn geboorte kunnen jullie nog meedoen aan de give away!

Mooie kleurtjes - 5 - met een weggevertje

Zoals beloofd: een 5e en laatste berichtje over de "mooie kleurtjes".

9 kleuren koos ik uit mijn kast, bijna 12 bolletjes werden er opgehaakt tot 4 babydekentjes.

Eén van deze dekentjes kan van jullie worden, maar daar moet je wel wat voor doen ;)!

Rond Pasen komt ons 2e kleinkind er aan, een broertje voor Storm! Schoondochter werd uitgerekend voor Paasmaandag.
Hoe kan je een dekentje winnen? Raad geboortedatum en -uur van ons 2e kleinzoontje. Wie er het dichtst bij is, wint een dekentje naar keuze. Indien er verschillende deelnemers de datum juist hebben, dient het uur als schiftingsvraag. Vermeld ook even welk dekentje je graag wint.
Meedoen kan tot aan de geboorte ;).

Dekentje 1

Dekentje 2

Dekentje 3

Dekentje 4

Veel succes!

Mooie kleurtjes - 4

Het 4e, en laatste, babydekentje dat ik haakte met mijn mooie kleurtjes.

Ik zag bij Miriam een mooie granny. Zij vond het patroontje hier. Die wilde ik wel maken met de resterende wol!

Ik haakte rondjes in verschillende kleuren,

maakte alle rondjes vierkant met de kleur "Stone" en zette ze aan elkaar met de joining-asyougo-methode.
Nog een eenvoudig randje en het dekentje was klaar!

Weer een extra dekentje van 50 x 65 cm. De kleinste van de 4, voor een pasgeboren baby'tje dus ;).

Al mijn kleurtjes zo goed als op en 4 mooie babydekentjes rijker! 't Was een mooie bezigheid tijdens het herstel van mijn zware verkoudheid.

Nog één keertje ga ik bloggen over deze dekentjes. Hopelijk zijn jullie ze nog niet beu gezien ;)!