dinsdag 11 april 2017

Recyclage tafel(s)

Bij het leegruimen van mijn vader zijn huis en werkhok, kreeg ik het niet over mijn hart om zo maar alle oude(re) meubeltjes weg te gooien. Ik nam ze mee naar huis en zette ze in onze garage bij de meubeltjes die daar nog staan van mijn grootouders. Het werden er te veel...

Het voorbije jaar gaf ik enkele van hen een nieuwe bestemming. Maar eerst werden ze een beetje opgeknapt!

In het werkhok stond nog de oude werktafel van mijn grootvader. Ik zei al jaren tegen mijn vader dat ik deze wel graag wilde hebben om er een grote eettafel van te maken. Mijn vader keek me dan telkens aan met een bedenkelijke blik ;). Ook enkele van mijn huisgenoten vonden het wel 'n beetje raar.



De tafel had onderaan een lelijke groene kleur en was slecht geverfd. Het werkblad - dat uit enkele dikke planken bestond -  was op een plaats rot en had olievlekken. Het was dan ook een échte oude werktafel.



Maar ik bleef er van overtuigd dat het een mooie tafel kon worden.

Ik verwijderde de balken, plaatste het onderstel in een goed verluchte ruimte en behandelde het twee maal tegen houtworm.




Op een koude maar droge zondag in december schilderde ik het onderstel met een geweldige verf. Ik zette er een paar dagen later nog een tweede laag op, die ik verdunde met wat water.
Dit was het resultaat:




Een mooi onderstel voor een tafel, maar zonder tafelblad moeilijk om aan te eten of te werken. De bovenkant van het onderstel was ook wat te laag. Daar moest nog een oplossing voor gezocht worden.

Wat lag er nog in het werkhok van mijn vader? Een heel lang tafelblad. Dit werd gebruikt wanneer de hele familie langskwam en iedereen een plaatsje aan de tafel moest krijgen. Ik vermoed dat er vroeger in veel grotere families zo 'n tafelblad met schragen aanwezig was?

De schoonzoon zaagde het tafelblad op maat, bevestigde het op een mdf-plaat en plaatste deze op het onderstel. Zo kwam het tafelblad al iets hoger, maar was nog net te laag om comfortabel aan te zitten.



De schoonzoon zaagde enkele kleine vierkante blokjes hout, ik verfde ze nog vlug in de witte verf en liet ze drogen, waarna de schoonzoon ze onder de tafelpoten bevestigde.



En zo hadden wij eind 2015 voor het eerst een eettafel die groot genoeg was om met het hele gezin - 10 personen toen - kerst en nieuw te vieren!





De tafel wordt veelvuldig gebruikt. Ik vind ze geweldig! Een tafel vol herinneringen...
Maar ik moet bekennen dat de tafel ook al sinds toen staat te wachten om een waslaagje te krijgen...










zaterdag 1 april 2017

Cadeautjes - tris

Eindelijk een blogje met de laatste cadeautjes die ik rond de feestdagen maakte: cadeautje voor de neefjes en cadeautje voor een van de dochters.

Dat nichtje E. reeds 2x een gehaakt deken kregen konden jullie al eerder lezen. Uit betrouwbare bron vernam ik al verschillende keren dat deze ook duchtig door haar broers worden gebruikt. Daar was maar één oplossing voor: een dekentje haken voor de broers.

Ik had geluk. K. van het HandWerkCafé besloot dat er wat meer plaats moest komen voor stofjes in haar kasten. Hier sloeg ik mijn slag! Bij het garen dat ze weg deed, zat de perfecte combinatie voor een mannelijk deken.


Met de granietsteek, een dikke haaknaald en een paar lange winteravonden voor tv, had ik het deken zo klaar.



Ik had er zelf enkele foto's van genomen, maar wegens een crash van mijn SD-kaartje (en de foto's nog niet op de computer gezet) bezorgde een van de neefjes mij deze twee foto's.



3 gehaakte dekens voor zus en broers... Zou ik er voor hun papa ook nog eentje maken ;)?


Tijdens de feestdagen trok een van de dochters in haar eigen huisje. Ze had graag sleutelhangers die heel duidelijk maakten welke sleutel er aan hing. En liefst gehaakte.
Dochter vraagt, mama haakt.

Ook hier weer, mijn eigen foto's weg... Dochter maakte een foto van haar sleutels met de sleutelhangers er aan in het sleutelkastje.
De auto en het huisje lijken me duidelijk ;). Het rode potlood is voor de sleutel van haar school.



De linkse is misschien niet zo duidelijk. Die is van haar fietssleutel. Een foto kon ik hier nog van terugvinden: ik had haar tijdens het haken al een fotootje gemaild met de boodschap dat ik hem wel heel groot vond worden. Zij vond dit net leuk, dus gewoon verder afgewerkt.



Alle cadeautjes werden al een tijdje geleden afgegeven en nu ook geblogd. Benieuwd waar ik volgende keer over zal schrijven. Mijn naaisels? Of de herinrichting van de hobbykamer? Of nog wat haakwerkjes? We zullen zien ;).



zondag 19 maart 2017

Cadeautjes - bis

Zoals beloofd, nog enkele cadeautjes die geblogd moesten worden.

Zoon wilde graag als nieuwjaarscadeautje voor zijn petekind een pamperzakje. Zo gevraagd, zo gedaan ;).
Samen met schoondochter in de stoffenvoorraad gedoken, leuke stofjes gekozen en mijn nieuwste flockfolie er bij genomen.
Volgens Eline het mooiste pamperzakje dat ik ooit maakte:




Voor Storm maakte ik tussendoor een joggingbroek. Een leuk patroon uit een Ottobre (ik weet niet meer welke) waardoor de joggingbroek bijna op een gewone broek lijkt.

Aan de achterkant opgestikte zakken. Ik was zo blij dat ik die eerste er netjes op kreeg...



... de tweede even mooi er op naaien was iets moeilijker, maar is gelukt.
Vooraan steekzakken en een nepgulp.



De zomen werden afgewerkt met een dubbel stiksel.



En ik ontdek nu net dat dit de enige foto is van de totale broek, maar ik denk dat jullie je wel een beeld kunnen vormen aan de hand van alle foto's tezamen?



Ik had het patroon al verlengd met 3 cm, want Storm is niet klein. Ik had hem echter wel iets breder ingeschat. Alhoewel ik knoopsgatenelastiek gebruikte in de taille, moest ik er toch nog een stuk afhalen ;).
Een volgende joggingbroek werd al besteld door zijn mama.

Tot slot naaide ik nog een nieuwjaarscadeautje. Het stofje dat ik hiervoor gebruikte bracht K. voor me mee van een stoffenverkoop.



Het werd een laat nieuwjaarscadeautje, want het werd pas afgegeven in februari. Eerder had ik het niet klaar.
Mijn poetshulp gaat in het weekend fietsen. Niet gewoon fietsen, maar met de mountainbike of met de koersfiets. Ik liet haar zelf kiezen wat ze graag had uit het stofje en ze koos voor een buff.



Stuk stof op de juiste grootte knippen, een naad stikken en klaar... Dat vond ik nu wel heel weinig als cadeau. Daar mocht iets extra bij.

Ik haalde dit patroon terug boven en maakte een tasje.





Half februari en bijna alle nieuwjaarscadeautjes werden afgegeven...
Volgende keer zien jullie de allerlaatste cadeautjes.





woensdag 15 maart 2017

Cadeautjes

De voorbije 3 maanden werden er verschillende cadeautjes gemaakt en afgegeven. Maar de tijd en vooral zin ontbrak me om ze te bloggen.
Ik ga proberen om mijn achterstand in te halen.

Een vriendin verhuisde tijdens de feestdagen met haar man en zoon naar hun nieuwe woonst. Voor hen maakte ik sleutelhangers, dezelfde als die An ooit maakte als cadeautje op een picknick.




Diezelfde vriendin was begin deze maand jarig. Ik nam als cadeautje een van mijn gehaakte mandjes mee gevuld met versgebakken wafels.



De meisjes van ons gezin kregen een tasje cadeau met de feestdagen. Uit het restje Kraft-tex kreeg ik net 3 portemonneetjes voor de jongens. Ik maakte ze volgens de handleiding van Marieke.



Schoondochter Eline kreeg nog een gsm-hoesje cadeau. Ik gebruikte een restje kurkleer, een stukje uit een afgedankt nepleren rokje van een van de dochters en klein stukje Petit Pan. Ik gebruikte dezelfde werkwijze als voor de tablethoes.





Nog voor de schoondochter: een brillenhoesje om haar zonnebril te beschermen. Hiervoor gebruikte ik een restje van het hemdje dat ik voor Storm maakte.



Een van de volgende dagen zien jullie een ander deel van de gemaakte cadeautjes. Nu roept het zonnetje me om in de tuin te komen genieten/werken ;).


zaterdag 11 maart 2017

Kurkleer

Nadat ik de Kraft-tex had geprobeerd, wilde ik ook graag iets uit het lapje kurkleer maken dat al even in de kast lag te wachten. Maar wat?

Toen de schoondochter vroeg of ik voor haar nieuwe tablet een hoesje kon maken, stelde ik direct het kurkleer voor. Ze was even enthousiast als ik.

Ik deed dit weer op de werkwijze van Hilde. Een beetje meten, rekenen, tekenen, knippen, versteviging strijken, naaien en op 2 uurtjes was de hoes al klaar.



Voor de binnenzijde gebruikte ik een stofje van Petit Pan.



Haar naam kwam binnenin te staan...



 ... en ik vergat voor een keer eens niet om mijn naamlintje te plaatsen.



Eline was heel blij met de hoes en probeerde of het paste (altijd weer spannend).




Piekfijn opgemeten van mij, geen millimeter overschot ;).



dinsdag 28 februari 2017

Vrije grafiek en handwerk

Vrije grafiek en handwerk: momenteel mijn twee grootste (enige?) hobby's. Ondertussen zit ik in mijn derde jaar grafiek en wat heb ik al weer veel bijgeleerd!

Dit schooljaar ben ik vooral aan het experimenteren met "lijnen" en probeer ik nog verschillende technieken uit.

Toen ik de Kraft-tex van k-bas ontdekte, wilde ik onmiddellijk daarop proberen te drukken. Een van de lijnen die ik ontwierp, sneed ik uit in linoleum, drukte deze op de Kraft-tex en maakte er een toiletzak/pennenzak mee.



Werken met Kraft-tex vraagt wat geduld, en ik heb er nog veel in te leren, maar het is schitterend materiaal.
Een van de dochters en de schoondochter waren direct enthousiast toen ze het tasje zagen, ze konden het beide wel gebruiken. Maar een "prototype", dat doe ik niet weg ;).

Het bracht me op het idee voor een feestdagencadeautje. Ik zou voor de dochters en schoondochter hun eigen tasje maken. Ik bestelde extra Kraft-tex, zette mijn stempel tijdens de les over op een zeefdrukraam en drukte ze nog verschillende keren af.

Mijn eerste tasje was binnenin niet mooi afgewerkt, je zag alle naden.



De cadeautjes wilde ik netter afwerken. Ik had nog mooie stofjes liggen van Petit Pan en gebruikte deze als voering. Elk tasje kreeg een ritssluiting, passend bij de voering.



4 tasjes...






... elk uniek.





donderdag 23 februari 2017

Poef

Vorige zomer ging een van de nichtjes - petekind van de echtgenoot - samenwonen met haar vriend. Toen ik polste of ze graag iets handgemaakt had voor haar huis, wist ze heel vlug wat ze wilde: een poef. Ik stuurde heel veel voorbeelden van gehaakte poefs, maar er zat niet echt iets bij wat haar overtuigde.

Toen stuurde ze zelf een voorbeeldje: dezelfde poef als die ik ooit voor een van onze dochters maakte, een gebreide.

Ik sloeg een voorraadje Julia in, zocht het patroon terug op, legde de breipriemen nr. 20 klaar en zo bleef het een tijdje liggen. Na de kerstmarkt begon ik er aan; het nieuwjaarsfeestje van de familie kwam in zicht.



Ik breide met 4 draden tezamen en probeerde een 10-tal priemen per dag te breien. Deed ik er meer, voelde ik het in mijn nek ;).
De dag voor het familiefeestje was ie klaar. Ik maakte een zak en stopte hem vol met alle vulling die ik in huis had.



O jee, dit was niet wat ik in mijn hoofd had :(...

's Anderendaags maakte ik een andere binnenzak door 2 grote cirkels aan elkaar te stikken. Opnieuw gevuld en toen kreeg ik deze:



Dit leek al iets meer het model dat ik wilde. Nog wat extra vulling er bij en het kwam goed.



Labeltje niet vergeten...



En hij kon afgegeven worden.

Nichtje was/is er heel blij mee. Dezelfde avond nog kreeg ik al een foto toegestuurd...



... en vorige week ontving ik er nog eentje.



Geslaagd cadeau. Veel plezier met jullie poef L.!