zondag 21 augustus 2016

Bedankjes

Vorige winter kreeg een stevige verkoudheid mij te pakken. Ik rustte, deed niets, maar het herstel ging zeer langzaam. Volgens mijn dokter wilde mijn lichaam duidelijk maken dat ik de voorbije maanden/jaren iets teveel van mezelf en mijn lichaam had gevraagd. Niet makkelijk om toe te geven, maar hoe meer ik er over nadacht, hoe beter ik inzag dat het zo was...

Daarom nam ik in maart de beslissing om mijn ontslag op het werk te geven. Ik heb mijn job, die ik sinds een grote 9 jaar deed, steeds met veel plezier gedaan. Toen ik tijdens de laatste week van mijn opzegtermijn thuis een acute lumbago opliep, en hiervan meer dan 3 weken plat lag, wist ik dat mijn beslissing de juiste was.

Om mijn 2 collega's en werkgever te bedanken voor de fijne jaren, nodigde ik hen uit op een afscheidsetentje en maakte kleine, toepasselijke, cadeautjes voor hen.

Deze stofjes had ik al een tijdje in huis en leken mij zeer geschikt.



Voor L., die meer dan 6 jaar mijn collega was, gebruikte ik ook dit stofje. L. houdt van muziek en gaat regelmatig naar optredens kijken.



Voor de andere L., sinds 1,5 jaar collega, koos ik dit stofje extra uit. Zij heeft thuis 2 hondjes die naar hartenlust vertroeteld worden.



Mijn werkgever kreeg dit stofje als extraatje.



Wat maakte ik met al deze stofjes?
"Den Fedha" van Khadetjes. Mét binnenin een lusje en sleutelring zodat hieraan de sleutel van de werkplaats kan gehangen worden. Geen gezoek meer waar ergens je sleutel verstopt zit ;).





Nog eens een grote merci aan mijn collega's en werkgever! Veel succes met jullie nieuwe collega, mijn vervangster!

En ben nu toch wel een beetje benieuwd of de lezers hier kunnen raden op welke plaats ik de voorbije jaren secretaresse was ;).

woensdag 10 augustus 2016

Perfect Darkness

In de doos die de dames van het HWC voor me meebrachten, zaten ook 2 mooie bollen Colortwist. Ik wilde graag de sjaal van Wieke haken: Perfect Darkness. Eentje voor mij en eentje voor een vriendin die wat schouderwarmte kan gebruiken.

Al liggend werden beide sjaals gehaakt, op amper 1 week tijd waren ze beide klaar!
Maar toen...  ze moesten nog geblokt worden. En dat duurde toch wel enkele weken eer het gebeurde ;).

Ik legde enkele yogamatjes op de tafel, beide sjaals er op, begon te spelden en sproeide daarna de sjaals nat.



Op het HWC gaven de handwerksters me echter de tip om de sjaals eerst uit te wassen en daarna nat op te spelden. Thuisgekomen direct opnieuw gestart.




De sjaals zijn enkele dagen blijven liggen tot ze helemaal droog waren. Het viel niet mee om ze samen op de foto te krijgen...




De bruin - turquoise is reeds veranderd van eigenaar. De lichte is voor mezelf.



Niet enkel het kleurverloop in het garen is mooi, ook op het stekenpatroon raak ik niet uitgekeken.





Een aanrader dit patroon van Wieke Van Keulen!




dinsdag 2 augustus 2016

Spelen met het weer

De schoondochter kocht een houten speelboog voor Otis en wilde graag enkele gehaakte items om er aan te hangen. Ze vond het effect van de Stone Washed bij mijn laatste knuffels heel mooi. Enkele kleurtjes bijbesteld en aan de slag.

Als eerste maakte ik de ster van Lisanne uit haar mooie boek. Binnenin stak ik een rammelkraal.



Ik haakte ook een zon. Ik begon op dezelfde manier als de ster, haakte 2 toeren meer tot ik 72 steken had en verdeelde hierover 9 korte punten. De zon heeft een rammelschijfje in haar hart.



Tot slot wilde ik graag een wolkje haken. Ik vond niet direct een geschikt patroon en probeerde zelf wat uit. Mijn "wolk" leek eerder op een bliksemschicht.
H. van het HandWerkCafé bezorgde me een patroontje van een gehaakte wolk, helemaal zoals ik het me voorstelde. Onderaan hing ik regendruppels en enkele belletjes.



Aan de ophanglintjes hing ik enkele gehaakte balletjes.
De schoondochter nam de speeltjes mee en bevestigde ze aan de speelboog.



Ik denk dat Otis plezier beleeft aan zijn speelboog. Deze foto zat in mijn mailbox:





zondag 31 juli 2016

Hoera!

Hoera voor het petekindje van de schoondochter dat samen met haar broertje hun 1e verjaardag viert.

Ook hoera voor mijn rug! Hij wordt stilletjes aan beter, zelfs in die mate dat ik al terug even aan de naaimachine kan zitten én een vlaggenslinger voor de jarige(n) kon maken.

Allerhande stofjes werden uit de stoffenkast gekozen voor een vrolijke slinger.



Aan 1 zijde zette ik met flockfolie "Hoera!" op de vlaggetjes.



Er zitten zelfs nog stofjes tussen die ik 25 jaar geleden voor de kleding van onze kinderen gebruikte. Blij dat ik deze toch steeds heb bijgehouden.



In plaats van een labeltje plaatste ik nu 1 van mijn leuke knopen op de vlaggenlijn.



Proficiat met jullie 1e verjaardag L. en A.!


zaterdag 23 juli 2016

Houten ringen

Toen de dames van het HandWerkCafé gingen workshoppen, vroeg ik hen om de spullen van mijn bestellijstje mee te brengen. Deze doos werd dezelfde avond al bij mij thuis bezorgd. Dank je wel dames!



't Waren vooral de ringen die ik nodig had. Ik haakte immers al enkele konijntjes van Herriët die op afwerking wachtten.

Nog een lapje gehaakt om rond de ring te doen, mijn label erop en het konijnkopje vast gemaakt.



Op internet zag ik ook bijtringen voorbij komen met enkel oortjes aan. Dat probeerde ik bij eentje. De oortjes zijn een beetje klein uitgevallen ;).



De laatste ring gebruikte ik om bolletjes aan te hangen. Enkele gehaakte en houten kralen.



Deze ga ik terug losmaken. De kralen zijn volgens mij bewerkt (niet goed voor bijtgrage baby's) en ik mag er niet aan denken wat er kan gebeuren indien een baby'tje de rijgtouwtjes los zou kunnen trekken...

Voor de gehaakte kralen heb ik al een andere bestemming. Ik maakte ook nog een bolletjesslinger, geïnspireerd op de slingers die Lisanne maakte in haar boek. Het is zo leuk om te haken dat ik er nog wel meer wil maken.




Wat ik met de rest uit de doos maakte, krijgen jullie in de volgende weken te zien.

zondag 17 juli 2016

Cadeautje

Eén van de nichtjes was onlangs jarig. Ik haakte voor haar iets dat bestaat uit kleine dingen, handig tijdens het liggen, pakte het in en gaf het mee aan haar mama.




Het jarige nichtje verbleef even in het buitenland. De mama stopte het pakje mee in de koffers en zo kreeg ze toch op haar verjaardag zelf het cadeautje.



 16 vlaggetjes, voor elk jaar eentje. Ze vierde haar "sweet sixteen" ;).


Op de grote dag kreeg ik 's morgens deze leuke foto's met een bedankje toegestuurd. Ze had er al direct haar hotelkamer mee opgefleurd.




Proficiat E.! Nu je thuis bent, kan je nog eens vieren ;).

donderdag 14 juli 2016

Gastblog: Workshop tunisch haken

Vorige week ging een groep van ons HandWerkCafé op uitstap. Dat ik zelf niet meekon, konden jullie hier al lezen.
Katrien, die reeds een hele tijd niet kan haken, reed mee en maakte dit verslag.


Op een zonnige donderdagmorgen om 8.30u staan 15 dames op een parking van een Rijkevorselse supermarkt in een groepje bij elkaar. Gebabbel en gegiechel, net een bende schoolmeisjes die op uitstap gaan. Ze verdelen zich over 4 auto's en rijden zo naar Alphen aan den Rijn, bestemming EchtstudioHet verkeer zit mee en iedereen komt iets na tienen aan.  

Vol enthousiasme stapt deze bende kakelende dames de winkel binnen. Sommigen waren er nog nooit geweest en keken hun ogen uit in dit wol-walhalla. Maar ook diegenen die er al geweest waren, maakten vlug een rondje in de winkel om de nieuwigheden te bekijken.






Om 10.30 u was het dan zover, we verzamelden aan de grote lange tafel achterin de winkel: de workshop Tunisch Haken kon beginnen. De tafel was, zoals gebruikelijk, voorzien van allerlei lekkers en ieder kreeg een drankje. 



 Er lag ook voor iedereen een pakje van knit-pro klaar, iets vreemd met een draadje. We hadden gedacht een metalen tunische haaknaald te gebruiken, maar neen hoor, meteen aan de slag met het goede werk: het was een draad van 60cm met 2 afsluitkapjes, waarop ieder nog een verwisselbare opzethaaknaald kon plaatsen. 




De vrolijke lesgeefsters Sandra en Ina toonden hoe je de haaknaald kon monteren op de draad, ze gaven iedereen een passende opzethaaknaald.  Tunisch haken doe je met 2 maten groter dan normaal, we gingen aan de slag met Stylecraft, dus haak je gewoon tot los, dan kreeg je maat 6, haak je eerder vast dan kreeg je maat 6,5.




Sandra gaf de uitleg over hoe Tunisch haken werkt en hoe je moet opzetten. En toen werd het stil, verbazend stil!  
Als je wil weten hoe je 15 dames stil kan krijgen, heel simpel, leer ze een nieuwe haaktechniek! Iedereen zat super geconcentreerd te werken, sommigen met de tong tussen de tanden. 




Het was opletten die eerste rijen, ook even aanpassen voor de meeste dames die moesten overschakelen van de (in België courant gebruikte) pengreep, naar het bovenhands vasthouden van de haaknaald. 







Na een tijdje kwam er al iets meer geluid, er werden bollen wol gewisseld en Sandra en Ina legden behalve de basissteek, nog enkele andere steken uit. Dit ging heel gemoedelijk, per 1 of 2 personen zodat ieder op zijn eigen tempo verder kon haken. Tussenin werd nog een drankje bijgeschonken, eens bij de buurvrouw gekeken, maar eigenlijk vooral ijverig gehaakt.








Om 13.00 u liep de workshop ten einde. Voor de meesten was twee en een half uur genoeg, de hoofdjes zaten vol, de concentratie was op.  Ieder had de basissteek en minstens 2 andere steken geleerd, sommigen hadden nog meer variaties gemaakt. Vol trots werden de werkjes aan elkaar getoond. Een nieuwe wereld vol mogelijkheden was opengegaan. Hiermee kan je kussens, babydekentjes, pannenlappen, vesten, sjaals, maken... En ik wil dit doen, en ik ga dat maken... De inspiratie borrelde op, net als het stemvolume.



Er was nog tijd om uitgebreid te gaan neuzen in de winkel, te kijken naar de vele voorbeelden, ook van Tunisch haken, de nieuwe boeken, wol en katoen bolletjes, haaknaalden enz. Er werd uitgebreid geshopt, het is natuurlijk heel verleidelijk als je vol ideeën en enthousiasme na zo'n workshop in zo'n winkel rondloopt. Het blijft het gevoel van een kind dat rondloopt in een snoepjeswinkel.



Rond 14u waren we klaar, maar hongerig. Eén auto reed meteen terug naar Rijkevorsel. Maar de meesten gingen nog iets eten in een plaatselijke gezellige bistro alvorens huiswaarts te keren.

Het was een leerrijke en leuke dag!  De workshop bij Echtstudio was super verzorgd met vakkundige lesgeefsters. En gelukkig was er in de koffers van onze auto's voldoende plaats voor al onze nieuwe aankopen ;).


Ik heb blijkbaar heel wat gemist... Merci Katrien voor het verslag en de foto's!