Rest(jes)verwerking

Als je weet dat ik sinds meer dan 5 jaar haak met Stylecraft Special Dk; ondertussen minstens 7 grote, 13 middelmatige en 10 kleinere dekens heb gehaakt; 1 babydeken heb gebreid; dat ik met dit garen ook sjaals en mutsen maakte; dat er meer dan 70 verschillende kleuren van dit garen zijn... Dàn snap je misschien dat ik heel veel kleurrijkje restjes/resten heb.

Van een grote hoop restjes, maakte ik het voorbije jaar 3 dekentjes.

Hoe deze tot stand kwamen, kunnen jullie hieronder lezen. 't Zal een lange blog worden, ben er meer dan een week mee bezig geweest om hem te schrijven. Gelukkig duurt het iets minder lang om het te lezen ;).

Mijn aangezette bolletjes krijgen een plaatsje in mijn gepimpte mand. In deze mand zit ook een zakje met superkleine bolletjes. Zo klein, dat ik eerst dacht er niets mee te kunnen maken. Tot ik het boekje van Claire zag. Daarin staat een mooi ruiten kussen, tunisch gehaakt. Een perfecte manier om de bolletjes op te gebruiken én om het tunisch haken extra te oefenen.

Het werd een tussendoor-projectje.  Geweldig wat je met kleine restjes wol kan doen! 't Was soms wel een puzzel en er kwam het nodig instopwerk aan te pas.

Maar wat een resultaat! Ik ben er zeer blij mee.

Ik haakte rondom enkele rijtjes met vasten en heb nu een mooi babydekentje van zo 'n 90 x 70 cm groot.

Toen deze klaar was, zocht ik tussen de grotere bollen de paarse-lilla tinten. Ik combineerde het met oranje. Ik ging nu voor strepen én ruiten, ook weer tunisch gehaakt.

Je merkt wel dat het dekentje op de plaatsen waar de ruiten zitten iets smaller wordt. Waarschijnlijk iets te hard mijn draden aangetrokken.

Rondom enkele rijen vasten, meer had het niet nodig om afgewerkt te worden. Uiteindelijk werd dit toch nog wel een groot deken"tje" van 65 x 100 cm.

2 dekentjes zonder bestemming, daar kon nog wel eentje bij ;).

Ik zocht nog enkele vrolijke kleurtjes bij elkaar en maakte een V-stich deken. Niet nadenken, gewoon af en toe van kleur wisselen.

Na enkele rijtjes vasten rondom, werd het een dekentje van 70 x 65 cm.

Zoals jullie wel zullen zien, werden de dekentjes niet geblokt. Weet ook niet of ik dit nog ga doen ;).
Het was een van de eerste zonnige dagen dit jaar toen ik deze foto's nam, ook duidelijk te zien...

3 mooie dekentjes en nog is mijn restjesmand niet leeg. Wie weet komt er binnen enkele maanden weer een blogbericht over restjesverwerking. Maar dan mogen er wel enkele baby's geboren worden in onze omgeving, zodat ons huis niet overspoeld wordt met dekens ;).

Bedrukte Aster-sweater

Ik wilde al langer eens een sweater maken voor mezelf. Hier en daar kwam ik de Aster-sweater tegen van LMV. Het zag er vrij gemakkelijk uit, dus op zoek naar stof. Ik vond een mooi okergeel stofje, ideaal om zelf nog te bedrukken tijdens de lessen Vrije Grafiek.

Hier en daar las ik dat de Aster-sweater redelijk kort was, zowel aan het lichaam als de mouwen. Ik verlengde het patroon met 13 cm, de (driekwart)mouwen met 17 cm, zodat het lange mouwen werden. Het mooiste aan deze sweater vond ik de hals. Alle tips op verschillende blogs gelezen, opmerkingen in acht genomen en daarna de stof geknipt.

Om de stof te kunnen bedrukken, kleefde ik ze met spuitlijm op stevig karton. Zo bleef ze zeker mooi glad liggen op de zeefdruktafel.
Een mooi kleurtje gemengd en tijdens 1 lesdag kreeg ik alle stukken stof bedruk.

Ik ben zeer tevreden over de bedrukking; fijne lijnen, fijne figuren, niet te opvallend...

Om de inkt te fixeren, streek ik thuis (langdurig) over de stof. Daarna kon het naaien beginnen.
Dit verliep zó vlot, dat ik tussendoor vergat foto's te nemen.

De sweater zag er geweldig uit, op de kleerhanger. Maar toen ik hem aanpaste...
Hij past bij mij, maar daar is dan ook alles mee gezegd. Het model flatteert me absoluut niet. Vooral de halslijn was niet mooi, net hetgeen waarvoor ik graag dit model wilde maken :(. Er zijn foto's, maar ze zijn niet geschikt voor publicatie ;).

Teleurgesteld nam ik de sweater mee naar de les. Iedereen was vol lof. Een van onze leerkrachten trok hem aan en bij haar zat hij als gegoten! Perfect van lengte, zowel aan het lichaam als aan de mouwen én de halslijn was zoals ik het bedoeld had.
Helaas, geen foto om hier te publiceren.

Enkele dagen later wilde Sabine tijdens ons HandWerkCafé wel even voor me poseren. Ook bij haar zat de sweater direct goed. De halslijn paste mooi aan.

Detail van de schouder en van de bedrukking.

Zij was direct kandidaat om de trui over te nemen ;).
 

Jammer voor haar, maar ik kan er (nog) geen afstand van doen. Hij mag nog een tijdje op de kleerhanger blijven hangen, zodat ik er naar kan kijken.

Lili

Eindelijk, ein-de-lijk, heb ik een tas gemaakt uit het boek van Annelies. Ik had al heel vaak het boek doorbladerd, maar nu kwam het er van: ik maakte een tas. En niet één tas, maar ineens vier tassen!

Vlak voor de feestdagen kreeg ik het in mijn hoofd om voor elk van de kinderen en hun partners een (gevulde) tas te maken. Maar welke? En met welke stof?

"Lili" sprong er wel een beetje uit in het boek. Een tas die me voor elk van de dochters en schoondochter geschikt leek.
Even in mijn voorraad gedoken en ik vond al direct dé geschikte stof voor de buitenkant. Een staal van een gordijn dat ik enkele jaren geleden kocht en waarover ik bleef twijfelen wat er mee te doen.
Een mooie, stevige stof met een ietsiepietsie blingbling er in.

Ook voor de binnenkant had ik nog iets geschikt liggen. Enkele meters stevig katoen waarvan ik ooit dacht er gordijnen mee te maken, maar dat is er niet van gekomen.

Onderaan de tas gebruikte ik nepleder, afkomstig van een tafelloper.

Al vlug besloot ik om het ritszakje dat in de Lili hoort te zitten, niet te maken. Er was niet voldoende stof over en, belangrijker, ik had niet voldoende tijd.

Ik verstevigde de buitenstof met plakkatoen, op de binnenstof streek ik dikker vlies H630. Tegen de bodem van de binnenstof deed ik een stukje Decolvil light zodat de tas toch zeker zou blijven staan.
Het zoeken van de stof, knippen en verstevigen kostten me meer tijd dan het in elkaar naaien.

De handgrepen maakte ik uit dezelfde stof als de buitentas. Om deze te verstevigen gebruikte ik onderstaande rol. Zijn er hier naaisters die het herkennen? Ik kreeg het van de moeder van een vriendin die haar naaikamer opruimde. Superhandig voor het maken van handgrepen!

Alles wat ik nodig had, vond ik in mijn voorraad. Zelfs een nieuw klosje zwart garen kwam ik tegen. Zo content dat ik niet naar de winkel hoefde voor benodigdheden ;).

Bodem + buitenstof + handgrepen ziet er zo uit.

Alle vier de binnen- en buitentassen staan te wachten om geassembleerd te worden.

Ik had niet voldoende rivetten in huis, dus besloot ik de handgrepen extra vast te stikken. Net op tijd dacht ik aan mijn labeltje.

De binnenkant, zonder ritstasje, netjes afgewerkt.

Yes, alle vier de tassen tijdig klaar!

Ik trok naar de plaatselijke Oxfam-winkel voor allerlei lekkers om de tassen te vullen. Als finishing touch kwam er nog een zakje met overheerlijke wafeltjes (voor het goede doel) bij.

Zo jammer dat er geen stof over is om er eentje voor mezelf te maken...  'k Zal een ander mooi stofje moeten uitzoeken en terug aan de slag.
Lili, een heel tof model om te maken!

2018

De allerbeste wensen voor een gezond, voorspoedig en creatief 2018!

Warme dekens voor de Warmste week - Vervolg

Hartelijk dank voor alle warme, enthousiaste reactie's op mijn bericht i.v.m. de Warmste Week!

Er werden in totaal 115 witte en 138 blauwe lotjes verkocht en er was ook 14 euro aan giften. Dat maakt een totaal van 267 euro! Zo 'n groot succes had ik niet verwacht... Een hele grote welgemeende warme merci aan jullie allen!
Ik ben er zeker van dat dit heel goed terecht komt bij de werking van Ispahan.

Bij gebrek aan een onschuldige hand in mijn buurt vandaag, maakte ik gebruik van random org.

Het Stylecraft-deken werd gewonnen door:

Witte lotjes

De winnaar van het byClaire-deken is:

Blauwe lotjes

Proficiat! Ben jij de 1 van de gelukkige winnaars? Neem even contact met me op, dan spreken we af hoe het deken tot bij jou komt!

Nogmaals hartelijk dank!

Workshoppen met Handwerkjuffie

Reeds heel lang volg ik Stéphanie, alias Handwerkjuffie, op haar blog. Ik werd aangetrokken door haar fleurige, kleurige ontwerpen en ben helemaal fan van haar herinneringsdekens: dekens maken van kleding waarvan je geen afstand kan nemen, iets wat ik ook reeds deed.

Het was lange tijd stil op de blog van Stéphanie, maar begin dit jaar was ze er terug. En met even leuke en vrolijke berichtjes en projectjes als vroeger.
Toen ik in september las dat ze workshops ging geven, hoopte ik dat ze ook richting Belgë zou komen. Of nog beter, richting ons HandWerkCafé... Ik trok mijn stoute schoenen aan en mailde Stéphanie of ze ook in ons groepje een workshop wilde geven en kreeg een enthousiaste mail terug!

Een datum werd geprikt, even met de groep overleggen welk patroon we zouden haken en het aftellen kon beginnen.

Vorige week donderdag was het zover: Handwerkjuffie kwam bij ons workshoppen! Met z'n twaalven zaten we vol verwachting te babbelen toen Stéphanie, na een rit van 140 km, bij ons arriveerde. Even voorstellen en al direct werd onze werktafel een bron van inspiratie.

De snoepjes kwamen van ons, de mooie werken van Stéphanie.

Een van onze handwerksters is net oma geworden, vandaar de lekkere suikerbonen.

Na de uitleg van Stéphanie haalden we ons garen en haaknaalden boven. De meesten maakten de sjaal, twee begonnen aan de wanten.

Iedereen geconcentreerd aan het werk. Zo stil is het niet dikwijls tijdens ons HandWerkCafé ;).

 

Stéphanie gaf ons tips i.v.m. het opzetten, vasthechten tijdens het haken zónder stopnaald, kleurwisselingen, onzichtbaar aanhechten van twee draden... Een voormiddag waar we veel van opstaken.

Waar nodig, stak ze een handje toe.

Leuk ook om Stéphanie te horen vertellen. Je merkt dat handwerken en Scandinavië haar passie zijn.

De voormiddag vloog om.

2,5 uur zijn natuurlijk te kort om een sjaal of wanten volledig af te krijgen. We kregen het patroontje mee om thuis verder te kunnen doen. Ik laat jullie zo snel mogelijk de resultaten zien van onze afgewerkte sjaals en wanten.

We hebben genoten van onze workshop met Stephanie. Blij dat ze zo ver wilde komen voor een bezoekje aan ons HandWerkCafé!

PS: Je kan nog steeds meedoen aan de wedstrijd om een van mijn dekens te winnen. Neem hier een kijkje.